خورشید شب

می نویسم!

صدایی درونم می گوید:

"برای چه می نویسی؟

برای کِه می نویسی؟"

می گویم:

"گر ننویسم پس چگونه بگویم؟

با کِه حرف دل بزنم؟

به کِه چه بگویم که نرود

که اگه رفت برگردد"

 

راست می گوید

جای انگشتانم روی این خود نویس خاکستری رنگ کبود شده است

گر به کاغذ سیاه شده ام روح دهند

آنقدر گریه می کند تا همه چیز پاک شود

آری گریه دل ها را می شوید

آدمی را پاک می کند

قلب ها را جلا می دهد

گریه همه چیز را می برد

اشک می شوید

اشک آب می کند، همه چیز را غرق خود می کند

...!

نوشته شده در ۱۳٩٢/۳/۱٥ساعت ٦:۳۱ ‎ب.ظ توسط خورشیدشب نظرات () |

Design By : Mihantheme